Wednesday, 7 April 2004

Polen en de EU: The Big Takeover


Hoe dichter bij de magische datum van 1 mei 2004, hoe te onstabieler de Poolse staat wordt. Deze situatie maakt de weg vrij voor een volledige overname van het land door de nieuwe rising superstate: de Europese Unie.

De laatste struikelblokken voor de Brusselse technocraten op weg naar één Europees Rijk, Spanje en Polen, lijken ineens zeer coöperatief te zijn in de kwestie van het verdrag van Nice. Hierdoor wordt het project van de Europese grondwet aangenomen, waardoor Duitsland twee keer zo veel macht krijgt als in het Nice-verdrag.

Als eerste kwam Spanje aan de beurt, waar de kiezers zich hebben laten chanteren door een terroristische aanslag, door massaal hun angstinstinct te uiten en voor een socialistische regering te kiezen die alle wensen van de EU zal vervullen. Kort daarna kwam “toevallig” de Poolse premier Leszek Miller in moeilijkheden, die tot nu toe vasthield aan de afspraken die in Nice gemaakt zijn. Miller heeft aangekondigd dat hij 2 mei zal aftreden, vlak na de Poolse toetreding tot de Europese Unie. De officiële reden voor zijn beslissing is de lage steun in de opiniepeilingen. Wanneer echter gekeken wordt naar het internationale beleid van het kabinet-Miller, dan valt op dat Polen zich niet altijd strikt gehouden heeft aan de uitgestippelde EU-beleid.

Eerst heeft Polen gekozen voor de aanschaf van de Amerikaanse F-16s, in plaats van de Franse Mirage’s, of de Zweedse Saabs uit het internationale aanbod. Deze beslissing heeft Polen in de militaire zin meer van Amerika afhankelijk gemaakt dan van de twee EU-landen. Een andere Poolse beslissing die niet naar wens van de Europese Unie was, werd genomen tijdens de oorlog tegen Irak. Toen heeft Polen als eerste land in Europa haar steun aan de Verenigde Staten toegezegd. Dit heeft de Franse en Duitse regeringen witheet gemaakt. Vervolgens heeft Polen, samen met Spanje, tijdens de EU-top in december 2003 zich uitgesproken voor het behouden van de afspraken van Nice.

Als deze houding van de Poolse regering door zou gaan nadat Polen lid wordt van de Europese Unie, zou dit voor ernstige interne instabiliteit van de EU kunnen zorgen. Om dit te voorkomen, moesten de Poolse invloeden binnen de Europese Unie verkleind worden door het verdrag van Nice van tafel te vegen, samen met de huidige Poolse regering, die gewisseld wordt voor een meer pro-EU georiënteerd bestuur.

Tevens wordt er aan de Poolse politieke establishment gewerkt. De regerend, weliswaar postcommunistisch, maar niet geheel afhankelijk van Brussel Links Democratisch Verbond (SLD – Sojusz Lewicy Demokratycznej), valt uit elkaar als gevolg van een flinke partijbreuk. Uit een deel van de regerende SLD is een nieuwe partij ontstaan, de Sociaaldemocratie van Polen (SDPL – Socjaldemokracja Polska). Wat het programma betreft, is de SDPL socialistischer georiënteerd dan de meer pragmatische SLD, maar het essentiële verschil bestaat uit één van de drie grondbeginselen van de nieuwe SDPL: “een sterk Europa”. Nadat de regerende SLD uit elkaar zal vallen, kan de SDPL na de vervroegde verkiezingen een nieuwe pro-EU, linkse machtsblok gaan vormen op de politieke scène van Polen.

Boniek Falicki