Monday, 7 January 2008

Pleidooi voor een referendum over Europa


Het ganse legislatieve proces teneinde een volwaardige Europese Grondwet in het leven te roepen vond in 2007 zijn tweede adem. Het Hervormingsverdrag, door ondergetekende ook wel eens betiteld als “de duivelsverzen van Angela Merkel”, werd in juni onderhandeld en in december in de Portugese hoofdstad door de regeringsleiders van alle EU-lidstaten onderschreven. In 2008 beogen de Eurocraten een volgende etappe in de vorming van de door hen sinds het Maastrichtverraad van het Verenigd Koninkrijk in 1992 gedroomde Europese superstaat. Het Verdrag van Lissabon moet immers nog goedgekeurd worden door de parlementen van alle EU-lidstaten, en bij federale en/of confederale staten ook nog door alle deelparlementen, tegen de Europese verkiezingen van juni 2009. De Eurocraten hebben hun wensen niet verhuld of onder tafel verstopt. Zij willen géén referenda dit keer, maar gewoon gedweeë nationale parlementen die zonder enige democratische legitimering afstand doen van de soevereiniteit van hun land ten voordele van de al enige tijd in de steigers staande Europese Unie van Socialistische Sovjet Republieken (EUSSR).

Alleen hebben de Eurocraten buiten de waard gerekend. In elke EU-lidstaat bestaan er vandaag immers al wel bewegingen, al dan niet verankerd in politieke partijen, die de démarche van de Eurocraten verwerpen en volmondig voor een referendum campagne voeren. Naar aloude gewoonte spannen de trotse burgers van Tsjechië, Denemarken, Ierland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk de kroon in die campagnes. Zij willen hun land niet inruilen voor de Europese Unie. Ook in het Europees Parlement, het democratische schaamlapje van het Europese instituut, is de strijd nog niet gestreden en voeren tal van Europarlementsleden, van alle partijen nota bene, actie ter ondersteuning van een referendum. Zij zijn van oordeel dat het grondwettelijk proces niet kan doorgaan zonder de directe medewerking en goedkeuring van de Europese burgers. Zij betonen zich als échte kenners van de nationale rechtsorde en stellen dat géén enkele “Grondwet”, onder welke naam dan ook, doorgevoerd kan worden zonder instemming van de burgers.

Tien Europarlementsleden uit zeven verschillende politieke groepen hebben hun schouders gezet onder het initiatief “X-09″ dat zo veel mogelijk losse pro-referendumcampagnes en -acties wil verenigen onder één koepel. Deze “task force” werd opgezet om over heel de Europese Unie handtekeningen te kunnen verzamelen om voor de goedkeuring en implementering van het Verdrag van Lissabon een referendum te eisen. Zij stelden niet enkel een “open brief” op met die eis voor alle staatshoofden en regeringsleiders van de EU-lidstaten, maar voerden ook actie tegen de ondertekening van het verdrag in Lissabon. Jammer genoeg zonder veel succes. De nul-impact van hun actie was een nieuwe pijnlijke openbaring voor de gang van zaken in Europa. Volksvertegenwoordigers worden immers compleet genegeerd en tegengewerkt door niet-verkozen, en vaak corrupte, Eurocraten.

Hoewel de “X-09″ actie eveneens gesteund wordt door andere leden van het Europees Parlement, door tal van nationale politici en door NGO’s in alle 27 lidstaten, verdienen de tien initiatiefnemende MEP’s onze oprechte dank en eerbetogen. Voor de conservatieve en christen-democratische Europese Volkspartij (EPP) zijn dat Anna Zaborska uit Slovakije en Panayiotis Demetriou uit Cyprus. Voor de Partij van Europese Socialisten (PES) zijn dat Max van den Berg uit Nederland en John Attard-Montalto uit Malta. Voor de Europese Liberalen, Democraten en Hervormingsgezinden (ELDR) zijn dat Diana Wallis uit het Verenigd Koninkrijk en Silvana Koch-Mehrin uit Duitsland. Voor de rechts-regionalisten van de Unie voor een Europa der Natiën (UEN) is dat Ryszard Czarnecki uit Polen. Voor de Groenen is dat Gérard Onesta uit Frankrijk. Voor de communisten van de Partij van Europees Links (PEL) is dat Tobias Pflüger uit Duitsland. En voor de liberaal-conservatieve eurosceptici van Onafhankelijkheid en Democratie (IN/DEM) is dat Jens-Peter Bonde uit Denemarken.

Ikzelf heb deze petitie natuurlijk al ondertekend en heb ook al mijn contacten reeds aangeschreven met de vraag om deze petitie ook mee te onderschrijven. Burgers hebben in de Europese Unie nauwelijks invloed, dat erken ik, maar we moeten doen wat we kunnen, en zolang we het (nog) kunnen, willen we eerstdaags niet verworden tot al te grote cynici. De monsterstaat krijgt vorm op onze deurtrede. De alles vermorzelende laars van het totalitarisme is terug van nooit echt weggeweest. Het zwaard van Damocles heeft een nieuwe naam gekregen, en gaat voortaan als “de drang om te harmoniseren” door het leven. Gelukkig staan de waarheid en de tweeduizend jaar geschiedenis van onze westerse beschavingsevolutie aan onze zijde. En ja, een druppel water kan inderdaad geen steen breken door zijn kracht, maar wel door het voortdurend blijven vallen. Dat is ook de taak die wij als atomaire burgers ter harte zouden moeten nemen. We hebben de Europese adder immers al veel te lang aan onze weerloze borst gekoesterd.

Dit tekst verscheen ook op LVSVLeuven.be en InFlandersFields.eu.

Meer over deze petitiecampagne op www.x09.eu.