Thursday, 27 November 2008

Ook liberale hervormingen via de Europese Unie zijn eigenlijk onaanvaardbaar

Goed nieuws vanuit de Europese Unie zou u zeggen. Vorige week verplichtte Europees Commissaris Meglena Kuneva de Belgische overheid om eindelijk komaf te maken met de strikte regelgeving rond het verbod op koppelverkoop en de sperperiodes voorafgaand aan de koopjes. Gisteren kwam dan weer het bericht dat de Europese Unie de “roaming”-tarieven voor grensoverschrijdend SMS-verkeer wil terugdringen.

Deze maatregelen zullen niet enkel de consumenten ten goede komen, maar ook de marktwerking vrijwaren van té grote overheidsbemoeienissen. Het zijn dit soort economische dictaten uit Brussel die door links voortdurend verguisd worden als “neo-liberaal” en door liberalen bejubeld worden als ware het de verrijzenis van Adam Smith.

Maar beide kampen dwalen. Links zou dit soort Europese besluiten net moeten omarmen, los van de aard van de maatregelen, en liberalen zouden zich net tegen deze hervormingen moeten kanten, opnieuw abstractie makend van het resultaat.

Idem trouwens voor de andere “liberale” hervormingen van de laatste decennia in de Europese Unie, zoals de talrijke liberaliseringen en privatiseringen, of het ontmantelen van staatsmonopolies. Het addertje onder het gras is immers van een heel ander kaliber dan algemeen wordt aangenomen.

Het is niet omdat de resultaten van deze EU-richtlijnen perfect inpasbaar zijn in een liberaal wereldbeeld dat de mechanismen die er achter verscholen gaan dat ook zijn. Het feit dat de Europese Unie gemachtigd schijnt te zijn om tegen de beslissingen van de lidstaten in te gaan en hun economisch beleid via dictaten kan sturen, en de vaststelling dat er haast niemand op dit werelddeel overblijft die deze gang van zaken in twijfel trekt, sterkt mijn vrees voor de Europese superstaat.

Als we het legitiem en aanvaardbaar vinden dat de Europese Unie markten openbreekt en bepaalde socio-economische hervormingen opdringt, legitimeren en aanvaarden we niet enkel de uitkomst, maar ook de mechanismen daarachter. We omarmen niet enkel de liberale uitkomsten, maar ook de etatistische reflexen van het Berlaymonster.

Alle instellingen zijn immers al op hun plaats en werken naar behoren volgens hun weinig verhulde – maar daarom niet minder verwerpelijk – takenpakket: de harmonisering van de ganse economie binnen de Europese Unie.

En door intrinsiek goede hervormingen vanuit EU-hoek, zoals de drie die hierboven vermeld werden, toe te juichen, het bedje waarin het gros van liberalen ziek is, legitimeren we niet enkel het Europacircus, maar ook haar almacht in economische zaken.

En als we deze liberale bemoeienissen over ons heen laten gaan, hebben we ons recht van spreken verbeurd, ook wanneer soortgelijke dictaten, maar dan socialistische, uit Brussel beginnen komen.

Ingezonden door Vincent De Roeck, beheerder van Libertarian.be