Monday, 25 March 2013

Marktcapitulatie

In een indringend recent rapport van Phoenix Capital Research vertelt hoofdstrateeg Graham Summers over de werkelijke situatie binnen de eurozone en de EU en waar niemand hier in Europa over spreekt.

Hier zijn de gevolgtrekkingen die hij aangeeft: de banken zijn failliet, de overheden zijn failliet, de huizenbezitters zijn failliet en toch nog verlangen politici dat er miljarden belasting- en pensioengeld worden gepompt in de failliete economieën.

Lehman-moment

Na het verlaten van Bretton Woods hebben we over de afgelopen 40 jaar potverteerd, door middel van al het kapitaal te besteden aan exorbitante verzorgingstaten, financiële marktinstrumenten, hypotheken op niet-bestaande toekomstige productie en legio zeepbellen gecreëerd in de grondstoffenmarkt, aandelenmarkt, derivatenmarkt, huizenmarkt, obligatiemarkt, straks opnieuw naar de grondstoffenmarkt, nu tot uiting komend in de voedsel- en energiemarkten. Het blijft maar doorgaan, totdat de bom barst, waar we in 2008 reeds een behoorlijk voorproefje van hebben gehad via het Lehman-moment.

Nu zien we dat de echte zeepbel niet eens de Amerikaanse schuld is of de subprime-markt was, maar in werkelijkheid dit de Europese Unie en de eurozone betreft. Via de oprichting van de verzorgingstaten en de financiering daarvan met krediet en fiatgeld is deze eurozeepbel tot zo´n exponentiële grootte opgeblazen dat de uitwerking alleen maar een totale instorting kan betekenen van de eurozone en de Europese Unie op niet al te lange termijn. In onderstaande grafiek zien we de totale schuldpositie en de geschatte toekomstige verplichtingen van de diverse eurozonelanden, het EU-gemiddelde  en de Verenigde Staten.

Land
Schuld tav BBP Incl. Toekomstige Verplichtingen
Griekenland 875%
Nederland 365%
Spanje 244%
Italie 364%
Frankrijk 549%
Duitsland 418%
EU 434%
US 400%

Bron: Phoenix Capital Management, OESO, IMF 2012

Staatsgreep

Het jaar 2013 zal instructief blijken, wanneer landen als Griekenland, Portugal, Spanje en zelfs Ierland en Italië zich het niet meer kunnen veroorloven om nog meer schuld op zich te nemen om in de eurozone te blijven. Feitelijk was dat reeds in 2012 het geval, maar omdat Frau Merkel,  gespeend van elke economische realiteit, besloten heeft om de rest van de eurozone op het spel te zetten door deze mythe voort te zetten, zelfs als dat een staatsgreep door de Eurocratie van alle eurozonelanden zou betekenen. Het toont gewoon aan met wat voor levensgevaarlijke mensen we hier te maken hebben.

Geen prijzen voor diegenen die raden waar het kapitaal naar toe vloeit, wanneer de eurozone haar eigen Lehman-moment krijgt ergens in 2013. De enige valuta waar het kapitaal massaal naar toe gaat is de wereldreservemunt natuurlijk, alsmede goud en zilver uiteraard.

Met de Amerikaanse verkiezingen achter de rug heeft men de keuze gemaakt voor het socialisme (Obama) in plaats van het corporatisme (Romney), dus veel keuze hadden libertariërs en vrijheidslievende mensen niet. Want als Romney had gewonnen, dan was er veel geld gevloeid richting het militair-industrieel complex en de banken, maar nu Obama heeft gewonnen zal er tevens veel geld vloeien naar het militair-industrieel complex en de banken. Een zaak dus van door de bekende hond en de kat gebeten worden. In ieder geval zal het de belastingbetalers een lieve duit gaan kosten om het huidige systeem in stand te houden. Libertarische analisten hebben al gezegd dat als Romney had gewonnen het kapitalisme weer de schuld zou gaan krijgen voor zijn corporatistisch beleid, echter nu Obama als winnaar uit de bus is gekomen is het kapitalisme in ieder geval voorlopig gevrijwaard van deze onterechte aanvallen. Ofschoon de socialistische heilstaat haar beslag krijgt over de volgende vier jaar met een onbetaalbaar zorgstelsel, enorme belastingverhogingen en uiteindelijk een capitulatie van de markten.

De laatste keer dat dit gebeurde was onder de presidenten Hoover (corporatisme) en Roosevelt (socialisme). De laatste maakte van de crisis een grote depressie die 15 jaar stand zou houden met megalomane New-Dealprojecten, die ervoor zorgden dat het goud van de mensen werd geconfisceerd en de private middelen werden misbruikt voor deze projecten. Als de New Deal er niet was geweest en de economie gewoon gesaneerd zou zijn, dan zou de crisis maar ten hoogste drie jaar geduurd hebben. Doch Roosevelt besloot om het private kapitaal massaal aan te wenden voor peperdure overheidsprojecten, waarbij de private sector weinig tot geen toegang meer had tot het kapitaal, wat broodnodig was om de industrie opnieuw leven in te blazen.

Hulpacties

Hetzelfde zien we nu gebeuren in Amerika en in Europa. Het bedrijfsleven heeft weinig toegang tot kapitaal, omdat de banken dit kapitaal hebben gemonopoliseerd en alle hulpacties gericht zijn op deze failliete sector en ter versterking van hun eigen vermogen. Let wel, ca. 95% van alle eurozonebanken is insolvabel, want zij hebben nauwelijks eigen middelen om als buffer te dienen. Die zogenoemde stresstests zijn bedoeld voor de buhne, maar hebben geen enkele relatie met de dagelijkse realiteit. Hoe meer kapitaal richting banken vloeit, hoe minder kapitaal er voorradig is voor het private bedrijfsleven en particulieren. Derhalve zien we een deflatoire spiraal opdoemen, die als een soort vortex alles in zich mee naar beneden zuigt. Een soort orkaan Sandy, maar dan op economisch vlak.

In Nederland hebben we eveneens een corporatistisch-socialistische regering en wel geleid door nepliberaal en de niet erg sterk in rekenen Marx Rutte. Allerlei getallen worden door de ruimte gegooid en niemand weet eigenlijk waar hij of zij aan toe is. Het is duidelijk dat dit aanstaande kabinet er een puinhoop van gaat maken, want de BTW is omhoog, de belastingen worden tevens hoog gehouden, de hypotheekrenteaftrek wordt beperkt en de huren worden drastisch verhoogd, ook voor minima. De enige die er goed uitkomen zijn de multinationals en bancaire sector (the usual suspects), daar die een grote vinger in de pap hebben in zowel Nederland als de EU. Nog steeds blijven er miljarden vloeien richting Club Med, waarbij deze gelden volledig doorstromen naar de insolvabele banken.

De DNB geeft commando´s aan de pensioenfondsen om vooral hun zaakjes in orde te maken, wetende dat ze dat nooit kunnen met de extreem lage rentestanden, die door de centrale bank direct en indirect worden gestimuleerd. Met andere woorden, de DNB, alsmede alle centrale banken zijn de eigenlijke schuldigen aan deze crisis annex grote depressie. Hun beleid van lage rentestanden en enorme geldgroei draagt er zorg voor dat er steeds meer mensen onder water komen te staan met hun opgebouwde schulden. Met name de hypotheekverplichtingen van de Nederlanders zijn schrikbarend en zij worden daarom het hardste getroffen.

Verbetering

Om een verbetering te maken in de situatie is het noodzakelijk om de euro te verlaten, de eigen valuta in ere te herstellen, de economie te saneren, waaronder de overheid (bijv. van 13 ministeries naar 7), banken, inclusief systeembanken, failliet te laten gaan, de DNB onder curatele stellen of volledig afschaffen en een vlaktaks in te voeren van ten hoogste 20%. In plaats van dat het kapitaal naar failliete bankinstellingen gaat vloeit het dan eindelijk naar de productieve economie. De crisis duurt dan zo´n 2-3 jaar in verband met de noodzakelijke sanering van opgebouwde waninvesteringen, maar naderhand kan men weer een goede start maken richting normale groei en het instellen van een vrije markt met andere landen in Europa en de rest van de wereld zonder al die regelzucht en lastenverzwaringen opgelegd door de Europese Unie en lokale overheden.

Maar ja, dat zie ik helaas niet gebeuren in het huidige politieke klimaat.

Dit was een uittreksel eerder gepubliceerd in Het 5 minuten nieuws

 

Dit artikel is eerder verschenen op Vrijspreker.nl.