"I want to believe obstinately that neither the French nor the Dutch have rejected the constitutional treaty. A lot of the questions in the French and Dutch debates find answers in the constitution. But the voters - and this is why we need this period of explanation and debate - did not realise that the text of the constitutional treaty, the nature of the constitutional treaty, aimed to respond to numerous concerns."
~Jean-Claude Juncker, Luxembourg Premier and holder of the EU presidency, International Herald Tribune, 18-19 June 2005 ~
Eind Augustus 2003, was de euro, hoewel nog steeds boven pariteit met de dollar, aan het dalen tegenover de dollar. In de pers las men dat de economische heropleving in de Verenigde Staten in goede banen was, Europa zou zich echter steeds sterker in recessie bevinden. Nergens verwees de pers echter naar het feit dat de 1,17 dollar, waartegen de euro op 1 januari 1999 de handel gestart was, slechts een prijs was die overeenstemde met een momentopname die slechts voor een nanoseconde geldig was doch waarmee, zoals voor een IPO (initial public offering) van een aandeel, geen ware stroom verhandelde goederen overeenkwam. Een andere reden waarom dit voor de Europese Centrale Bank (ECB) niet zorgwekkend was, is het feit dat de euro de plaats van de dollar in de wereldhandel wil overnemen en de functie van die plaats wil omvormen van een “reservemunt” tot een “wereldstandaard”.
Lees verder »
10-09-03 | 19:22 | |
Voor de huidige generatie is Hitler de meest gehate man in de geschiedenis en zijn regime het toonbeeld van het politieke kwaad, hoewel deze gezichtspunten niet opgaan voor zijn economisch beleid. Verre van dat, ze worden door regeringen overal ter wereld omarmd. De Glenview State Bank in Chicago bijvoorbeeld, prees kort geleden de economische politiek van Hitler aan in hun maandelijkse nieuwsbrief. Door dit te doen ontdekte de bank de gevaren van het aanprijzen van Keynesiaans beleid in de verkeerde context. De betreffende nieuwsbrief (juli 2003) is niet op het internet te vinden. De Anti-Defamation League (een Amerikaanse antiracistische organisatie, red.) schrijft over de inhoud: ,,Ongeacht de economische argumenten, kan het economisch beleid van Hitler niet worden gescheiden van zijn enorme politiek van antisemitisme, racisme en genocide” aldus hun nieuwsbrief. Door zijn activiteiten door een andere bril te bekijken slaat men de plank volledig mis.
Lees verder »
|
Op 3 juni 2003 heeft de Europese Commissie maatregelen aangekondigd om “schadelijke belastingconcurrentie tegen te gaan”. Als de term “schadelijke belastingconcurrentie” u in de oren klinkt als iets krankzinnigs, dan is er niets mis met uw denkvermogen. De EU-maatregelen zijn ontworpen om het gemakkelijker te maken belasting te heffen over het spaarvermogen van EU-burgers. Omdat de belastingen een gigantisch niveau hebben bereikt, hebben velen die woonachtig zijn in de Europese Unie hun spaargeld overgebracht naar de Verenigde Staten en andere relatief lage belastinggebieden. In het afgelopen paar jaar hebben veel economische wetenschappers en beleidsorganisaties de Europese Unie gewaarschuwd, dat pogingen om buiten de grenzen belastingen op tegoeden te heffen zullen uitdraaien op een ramp.
Lees verder »
|
Frankrijk heeft wanhopig en in het openbaar gezocht naar een vreedzame oplossing voor de Irakese crisis met als enig strategisch doel om een sterke invloed te kunnen uitoefenen op de grootste toekomstige olievoorraden. Tegelijkertijd heeft de Franse president Jacques Chirac zijn status verstevigd als erfgenaam van het onafhankelijkheidsbeleid van de voormalige president Charles de Gaulle ten opzichte van de Verenigde Staten.
Lees verder »
05-09-03 | 18:49 | |
Een kapo was geen nazi, maar een gevangene die door nazi’s tot kampbewaker was gepromoveerd. Een machteloze sukkel dus die zich voor het karretje van corrupte leiders laat spannen. Wat dat betreft sloeg Silvio Berlusconi in het Europese Parlement de spijker op zijn kop met zijn opmerking tegen de Duitse europarlementariër Martin Schulz. Het is een goed begin van het “politieke voorzitterschap” dat Berlusconi beloofde.
Lees verder »
|
In de euforie van de ‘nieuwe economie’ verklaarden de regeringsleiders op de Europese Top te Lissabon (in maart 2000) dat Europa zich binnen tien jaar tijd tot de meest competitieve en dynamische economie van de wereld zou dienen te ontwikkelen met een duurzame economische groei van 3% per jaar, met meer en betere banen en meer sociale cohesie. Vooral vanwege het laatste werd deze cocktail ook wel aangeduid als ‘kapitalisme met een menselijk gezicht’. Thans, ruim drie jaar later, is duidelijk dat hier niets van terecht komt. Het Europese economische landschap biedt een trieste aanblik. Er is nauwelijks nog enige groei en de werkloosheid loopt snel op.
Lees verder »
05-09-03 | 18:47 | |
De voorgestelde Europese grondwet vertegenwoordigt de laatste adem van het Europese socialisme. Met haar 260 bladzijden en 70.000 woorden is het een van de langste en meest ongeïnspireerde afscheidsbrieven in de menselijke geschiedenis. Net als de Romeinse keizer Diocletianus, die probeerde de ondergang van zijn door economisch wanbeheer verzwakte rijk te voorkomen door zijn decreten in steen te laten beitelen, hebben Valerie Giscard d’Estaing en zijn medestanders maandenlang hard gewerkt om het Europese opgehemelde model van de “sociale markteconomie” te codificeren. De geschiedenis zal uitwijzen dat hun pogingen vergeefs zullen zijn.
Lees verder »
05-09-03 | 18:46 | |
De Europese Unie valt uiteen in twee delen. Dit waren de woorden van Bernard Bot, die vorig jaar afscheid nam als Nederlands ambassadeur bij de Europese Unie. Hierin heeft hij gedeeltelijk gelijk, ik zeg gedeeltelijk, want de EU is allang een onbestuurlijke club geworden en met 25 leden wordt de bestuurbaarheid een enorm probleem.
Hier hebben de Eurocraten dus iets op gevonden en wel het toverwoord ‘democratie’. Wat willen deze eurodictators in spe, men wil alles bij meerderheid van stemmen regelen. Dat klinkt natuurlijk zeer lovend vanuit het perspectief van onze eigen democratie.
Lees verder »
|
De westerse wereld had altijd de mond vol over vrije handel, maar verder hebben ze geen poot uitgestoken om het proces te bevorderen. Integendeel, de hoogste tolbarrières die ze optrokken, waren altijd gericht tegen de ontwikkelingslanden, en dat is vandaag nog altijd het gevoerde beleid. In de grote rondes over vrije handelsbetrekkingen zijn al heel wat heffingen en quota’s voor de westerse exportproducten gesneuveld, maar net op de terreinen die vooral voor ontwikkelingslanden van het grootste belang zijn, zoals textiel en landbouwproducten, blijven de liberaliseringsmaatregelen uit. De tariefdalingen na de Uruguayronde waren het kleinst voor de minst ontwikkelde landen. Azië en Latijns-Amerika hadden er relatief weinig voordeel bij, en Afrika al helemaal geen.
Lees verder »
05-09-03 | 18:42 | |
Op de dag dat Irakezen en Amerikanen samen het standbeeld van Saddam Hussein op het Al-Fardusplein neerhaalden, voelde de Belgische publieke tv-zender Canvas de behoefte in zijn journaal het volk nog eens uit te leggen dat de Amerikanen Saddam Hoessein in 1963 in het zadel hadden geholpen. [1] Ook de beelden van Rumsfeld’s theevisite bij Saddam in de jaren tachtig kwamen weer voorbij. Inderdaad heeft Amerika de Baath-partij op een aantal cruciale momenten geholpen, maar het Arabische nationalisme heeft zijn wortels in Europa en de Europese voorhoede heeft Saddam Hoessein tot het bittere eind gesteund. Frankrijk lijkt de laatste jaren aan te sturen op een verbond van de Europese Unie met de Arabische Liga als oplossing voor de puinhoop in het Midden Oosten.
Lees verder »
05-09-03 | 18:40 | |